Ik ga op vakantie en ik neem mee…
22 juli 2010
- Mijn geliefden. Uiteraard, behoeft geen verdere toelichting.
- Mijn hardloopschoenen. Als 2e op het lijstje. De halve marathon van Eindhoven nadert met rasse schreden, dit jaar op de magische datum 10-10-10. triptic is mediasponsor van dit evenement en een eigen triptic-team loopt natuurlijk mee. Ik wil de eindstreep weer bereiken, liefst zonder zuurstofflessen. Dat vraagt om voorbereiding en training (in mijn geval tenminste).In de dikke twee maanden die ons nog resten tot 10-10-10 is een periode van 3 weken niets doen fataal. Zonde van de zwaar zwetende trainingsuren. En het klinkt bepaald niet vervelend om een stukje langs de Loire te dribbelen.
- Mijn mobiele telefoon. De e-mail van het werk kan gerust wachten, die zal ik er niet op checken. Maar toch handig om bereikbaar te zijn. Als we apart ergens door een stadje zwerven. “Hallo, waar zitten jullie? Dan komen wij er nu aan.” Hoe deden we dat vroeger ook alweer? O ja, simpelweg op een bepaald tijdstip afspreken op een vast punt. En natuurlijk kunnen we fijn foto’s maken en meteen doorsturen met dat toestel, of er leuke routes op uitzoeken etc. Hoe deden we dat vroeger ook alweer?
- Mijn laptop..? Tja, dat gaat me dan nog net te ver. Daar waar mijn ouders op een camping in Italië uitgebreid gebruik maakten van hun laptop en wifi (mailtjes met foto’s, skypen met de kleinkinderen), probeer ik op onze fietsvakantie een stoer (ouderwets?) imago overeind houden. Bovendien hebben we geen stroom in de tent. Zo ging dat vroeger.

Het feest van Overvloed
24 juni 2010
Ik heb moeite met kiezen, maar ik wil ook altijd alles kunnen kiezen. Kent u dat? Je wordt blij van al die lekkere theesmaken, maar ook lichtelijk nerveus als de ober je vragend aankijkt. Of je denkt “is dit alles” als je maar kunt kiezen uit een ‘dame blanche’ en een ‘bananasplit’. Tsja een duivels dillemma.
Sinds kort heb ik daar nog meer last van. En Spotify is de boosdoener. Een online muziekdienst waarmee je bijna alle muziek kunt luisteren en downloaden. Legaal en zonder ‘gedoe’. Ik leerde het eind vorig jaar kennen via een vriend uit Engeland. Deze muziekfanaat nodigde me uit, en voila ik kon alles beluisteren wat ik wilde. Te gek! Totdat ik terug naar Nederland ging, en bleek dat het hier niet werkte. Niet eens een keuze dus…
Maar gelukkig is het nu sinds een maandje ook in Nederland. En sindsdien liggen mijn cd’s en mp3’s te verstoffen. Ik kan namelijk altijd overal alles oproepen. Het nieuwste album van Faithless of “Vamos ala Playa”, op vakantie in Spanje, kent u het nog? Of Jip en Janneke tijdens een autorit, voor de kinderen. Maar nu komt de keerzijde: ik heb steeds het onbestendige gevoel dat ik nog zoveel kan ontdekken, beluisteren. Alsof je in de beste ijssalon van Italië staat en je wilt alles proeven, maar je buik zegt nee. Dat gevoel. Kent u dat ook?


